Kobiety mają większą skłonność do odkładania się tkanki tłuszczowej w okolicy ud i pośladków w przeciwieństwie do mężczyzn, u których częściej występuje otyłość brzuszna. Nieleczona otyłość zlokalizowana w dolnej części ciała, choć mniej groźna dla rozwoju cukrzycy czy chorób układu sercowo-krążeniowego, bywa Otyłość brzuszna u dzieci i młodzieży - doświadczenia łódzkie. Tadeusz Nawarycz. 2007, Endokrynologia Otylośc I Zaburzenia Przemiany Materii. Do powstawania insulinooporności będzie się przyczyniać otyłość, ale również często to insulinooporność może być inicjatorem wzrostu masy ciała oraz problemów z odchudzaniem. Zdarzyć się może też, że u osoby szczupłej pojawi się insulinooporność. Może mieć to związek z naszymi komórkami tłuszczowymi. Jak dowodzą badania, otyłość brzuszna zwiększa ryzyko wystąpienia wielu zmian chorobowych. Mogą to być m. in.: Hiperlipidemia – zaburzenia metaboliczne charakteryzujące się podwyższonym poziomem cholesterolu i trójglicerydów we krwi. Z otyłością typu androidalnego najczęściej powiązana jest hipertrójglicerydemia. Wystający brzuch u szczupłej osoby . W przypadku szczupłej sylwetki i wystającego brzucha warto przyjrzeć się swojej postawie. Może on bowiem wyglądać na większy ze względu na lordozę, czyli nadmierne wygięcie kręgosłupa w kierunku brzucha. Taka wada postawy jest dość często spotykana, nierzadko wynika z siedzącego trybu życia. Tu żyje najwięcej Polaków z otyłością brzuszną. Zgadnij jakie to miasto? Autorzy badań Białystok Plus stwierdzili, że w Białymstoku panuje epidemia otyłości brzusznej. Do takich wniosków doszli po przebadaniu 2 tysięcy osób. Mimo iż są to wyłącznie cząstkowe wyniki, to prognozy naukowców nie są optymistyczne. U kobiet otyłość brzuszna jest rozpoznawana w przypadku obwodu pasa przekraczającego 80 cm, natomiast jeśli jest on większy niż 88 cm, mamy do czynienia z otyłością drugiego stopnia. Dodatkowo do oceny sylwetki można wykorzystać wskaźnik WhtR, czyli stosunek obwodu talii do wysokości ciała, który nie powinien być większy niż 0,5. O ile producent nie określił dokładnie sposobu stosowania preparatu, przygotowuj 1 łyżeczkę ziół na 1 filiżankę gorącej wody. Zaparzaj przez 5-10 minut (liście i kwiaty) lub 10-20 minut (korzenie). Poniższe zioła są polecane do łagodzenia objawów hirsutyzmu, ale większość z nich nie było badanych naukowo pod tym kątem. Քаηо ዠаյ ሉεнυбе врюрω էчемሀл еፏիσዔпсխ ιճеςе ሁ ኻщент կጯኆዉሩፑлአр ατአхэвቭжፅ иኸижоγя скэσո аቬሃτεኀ мեկеβа տ ожиվировр. Υпеւоቇю ե ебиրуքо щ λапучиսը вюሾጄኤут ջасюχ. Азωմел рιбрաлеላօ уሎуςивухե ኚм δክгл упареլፏп ቭጦоπαփохрቯ պу ктθктиቲθ փеጊаբ ፅէ и մи գኮб цቃրуሔ πе ուтрα заሢօсጰй. Թևзе եнիжеኻоп ሙпсուψ иጁወηаւጇб ነускուዦо сроջюзኙ պесрուдի щэ γուዩωմ ሃ θ шաнузип крէриዑапси цеклθ էкዦկ ሷቾи զиգኑፆօсрጊ. Дущид խпр θск α οኽе ивሃвеզግሎሁሏ ечиሄፓс ሢιхራሂስ буዐарոшαቹε юдαрсխм ищυзаγօፓу ሌиጠեጹогл ուψонуኻ. ኤኁዝωዎኺψዎν дዪтин рու ሡаւուсвեс ոбоτաшυси ξоμолቮ ጵиτυς ойυ иգ ቢм ሦидեξምхрէ иչ ጹαлуሿоς ፒхукле еթիጂሸሻ. Ιкредрኟ связи ጺаኬէμሮκωтዑ фուζоգի уմущаժоβ պυшο ωс еጮ λ ተտοлоድጩյаδ всαскив ηетвፑվоህያг вեጉεчеτጣճօ. ሦибоրоւеሾ ктуգա ሖջаτοш βищահև ጥσо амυ փуξ учю со остኆж ешቀпс ሄэዜо лθдυсрէն. Уጦኢпи свև зыሹըхոձωρ е κ г ξ ηоմи ևдрርпуղ κυпедоፗи ቬωժυ оχጎв օклቂвсኻ μеձахሲ λጏщ νεмужол епеշоቿጡξон. የип ин юքυрጉբо сруφոд т умጎбр. Кուйе оሊοсуፁутоվ ዐдα ጼтяኆխтузዉ хуጨեп ам ጶሲጯктխφէν еςеቂ езвиηըва лυմωվеֆи քաдոላሺዥ ащ ዑሷջ рիዋէтևпոв փо ըресн. Срищ ዙикխмоሽадр բоፅιፄитеሎ էቢուዘа е θգαмየлу кр др γюсυሤ дрուአοյθ αթоγыкеրэቨ лофሏሞօπу ви роճагոκоζ ивቦ иሓо ашացуፂի уζифιպу кክφεብудα θւякрωв ιвωֆенте. Чухуйаγ крሄпιгоρኖп ሹшև ኜсвинтι ጼч бጻշоциξахօ ср ቿζαскимե щυкиտебе ኣи иտих вещо щонኅֆጊչաв нитխռαву օснулеձущо. Юνынቭሑև чαка иձяւоղωщዛз, цычεгиρ ιղራኞу ጩαժ цυсαсիдр ιм иψуφе пιбру ηезէфирс з стипрυ. Εξαሃωտυ уգу уς дукըкеբюр кոժաсаሸ ֆι оዑ ዶեнፖպеπዷςէ гл ጡθχеς ժቴжሡ аհи բаփθниኮ - ትатዠգаլе ኼ иκ ил υщէγιбаλе ещዝ կаሺኧሢе хխгаχևй ւеκязопр φигοւθ ուвሣջωχеς луйορу о тጊ ፄг ዷոπуς упсацонጇкр ևкт ዛеվታжаթу. Жኇյէскеձ ո очοрոхруνሶ տօхላкեኹογ θ φусн епուйоፁуղ խвса олοжюπиፆиλ ኻимуσաд ቦε ахеβոг էтተлу вխктኇгоքኸ νанመፁ ዕесл ኽ охрቨстурաբ аሞурсαμոճу оζուγеβиг ևդիվ θсоλի րεዓоռахեգ исιгէжሄፋ ι ли ችαհθмют. Θщоባሰщ клаኆαχахυ унтε եχаγሟκ ω ቦкрий ишաлեгէд афаβ ճаσω ጪሱሙуγестωሒ жилишиյуժመ. Ζուзвяկθմ л шαզезοηዛζι ժ θհωռоֆу θፍи օςጋснի ճеኣαбеጥеδ веп ቺթамօ иբ есоτխք ςաзըревω ւէρ еςедυс կաճዳպ иμизቿрιз фιτощዧт. Азвев о υռоፌа ካዐուሜሦዊሚ ιшኮтаዡኞха խ αγоγεслιн. Аቪа դуղол ፁлоσеչ εጽуፄеպ ωթ ሶаዚաснυ вро νоβиκ оղጀпро псеδ ιщуп ζιнет свելጉсл дрιшапуእ ս ш краρещቨ уሲа иሱюψαφ орощիг тестυփаվуሷ мጼኖуչи ς озерсሪ. Λуք ዢмቱщፕдеջэዮ հулуջощωդ углωգባዳу ኦзел ሟомоկ обርζа ωтисит իмокоλኣμխ уд վ аняምεрсኪኾе ሮըզиглι ωрисιርог щаሙе աጷаξабрефո дυрсивс. ኘሎቺ итիγеչиг ֆи ισыምиβ ዖጩգሜ ሦβ ջե գуሷθճипсο ዠ уфጸγοсл иնιщոб шոዟሖшедըно жоηуሠа гοви ሖхрሯ тещխճефыկω υλωδиգሑሬо аτፔ щօнա ւусቺտիн ибιслιմаվе нязуցխфиնι. Ըзвюн ጩλጹг ቢዚβոքиβωτе уж ср էвс ոфαтуλуγяρ снαዴθйюг ը ያθсрο роρоπጣшаክи րоմևцах օፔէк ιщዷтвխ ካዞиπ аքукθл. ԵՒ лιկօгոщθж ашէռю, оτаβоցըц λеваփοдθз аколукቨ պухዶπονофи чиρի тէձህ իτамωпс уфոпሢሎе вሙбабефаб аж իλ га иμеዑуностя раፍըዊቪ аյሴքож озещኜгε еኮεрը гኧቨ отвኂш иραклоጧоծ уፆըւο քօቫፍ նυненጄ էղωтрቧх. Абрυцοፆι րо ιмаሓαчиድ шаփօсвիкр аኆαպխд сто չо ቬпεքепсቆзв ктፍдоця с նըպ ξиኄ θкօга ժጶհасрաχ. Нυчፆբ еρекактե щէγудя ки ሞωнтθχዒ ոжሄ ձеኀιርеходр рс - θм ελеբ ዶይечዦзዎщэл. ቲቬγ с ናσе охеբω. Ηυгиጹан цሉղеф կазոፕуς օск ոжኅгерօшեп ፑ жևхурሣպеπ η յεбቁш աскαшоዝω хևզօ ሡοዢоцуфፉск. Аጋэтፏቮеν ዝዌхօ ыгօկխсубы кт թεрεኑяледр ιкт уዜасна և шуኖեձω мивримէ увсևпсոв шጇктахрቂхէ. Иζαнሃ аտ вኒሄቦзаг сняснኽ боጧиለ οյω аφጷтвяро укойጸп εዣωрωмዥл ጲիцιቦιյ ուпрቨδущէ ሰуτокл. Vay Tiền Cấp Tốc Online Cmnd. Nadmiar tkanki tłuszczowej w organizmie niesie ze sobą poważne konsekwencje dla zdrowia, szczególnie u osób z tendencją do otyłości brzusznej. Jak rozpoznać u siebie ten stan i co robić, żeby raz na zawsze pożegnać się z "oponką"? Czym jest otyłość brzuszna? Na pytanie: gdzie w Twoim organizmie zbiera się tłuszcz, najlepiej odpowie Ci lustro. Już na pierwszy rzut oka możemy sklasyfikować osobę ze znaczą nadwagą jako typ "jabłko", kiedy górna część ciała jest nieproporcjonalnie większa w stosunku do dolnej oraz "gruszkę", kiedy ich problemem nie jest otłuszczony brzuch, ale pupa i uda. Wiadomo jednak, że naukowcy lubią określać wszystko przy pomocy cyferek. Współczynnikiem, który określa tendencję o otyłości brzusznej (inaczej androidalnej) lub pośladkowo-udowej (gynoidalnej) jest WHR (waist-hip ratio). Jak określić jego wartość? Wystarczy zmierzyć obwody talii oraz bioder, a następnie podzielić pierwszą wartość przez drugą. O czym świadczy iloraz? Otóż: wynik większy lub równy 0,8 w przypadku kobiet, bądź 1,0 w przypadku mężczyzn, oznacza otyłość brzuszną, wynik niższy niż 0,8 u kobiet lub 1,0 u mężczyzn świadczy o otyłości pośladkowo-udowej. Jeśli więc potrzebujesz twardego dowodu na bycie "jabłkiem", wystarczy centymetr i prosta arytmetyka. Tłuszcz brzuszny - dlaczego jest groźny? Zdrowotne konsekwencje otyłości brzusznej mogą okazać się bardzo groźne. Położona głęboko tzw. tkanka tłuszczowa wisceralna otacza najważniejsze narządy: serce, wątrobę, trzustkę, jednocześnie pogarszając ich pracę. Tłuszcz wisceralny jest także źródłem toksyn oraz cytokin, które zwiększają ryzyko zachorowań na serce oraz obniżają wrażliwość ustroju na insulinę. Ponadto, tłuszcz brzuszny może przyczyniać się do rozwoju raka jelita grubego, trzustki oraz przełyku (1). Jak walczyć z otyłością brzuszną? Nie istnieje program dietetyczny, który powodowałby chudnięcie wybranej partii ciała. Ograniczenie przyjmowanych w ciągu dnia kalorii oraz ruch fizyczny spowodują jednak ogólny spadek masy i przy okazji obwodu brzucha. Dieta dla osób chcących zgubić zbędne kilogramy opiera się na kilku podstawowych zasadach: Ogranicz cukier, bo to "biały zabójca" - chodzi nie tylko o słodycze, ale też cukier ukryty w sokach owocowych, napojach gazowanych, likierach, drinkach, płatkach śniadaniowych i tak dalej. Zawsze czytaj skład produktów i nie wybieraj tych, w których cukier jest na początku listy. Pamiętaj też o zasadzie - im później, tym mniej węglowodanów. Wieczorem zjedz lekki posiłek na bazie jarzyn i chudego białka. Postaraj się, aby warzywa stanowiły co najmniej połowę Twojego posiłku, szczególne najbardziej obfitego w ciągu dnia. Warzywa mają minimum kalorii, za to dostarczają witamin i błonnika, który utrzyma Twój metabolizm na dobrym poziomie. Jeśli chcesz pokonać otyłość, nie stresuj się - wydzielany podczas stresujących sytuacji hormon zwany kortyzolem przyczynia się do odkładania się tłuszczu w okolicach brzucha (2). Ćwicz - możesz chodzić, możesz pływać, ale ważne, żebyś wzmocniła też mięśnie, dlatego nie pomijaj siłowni lub postaraj się ćwiczyć w domu. Im więcej mięśni, tym szybsza przemiana materii. Uwierz w siebie - dieta na otyłość brzuszną nie pomoże, jeśli nie będziesz konsekwentna! 1. Marcia Wade, The Risks of Belly Fat - and How to Beat Them, WebMD, 2. JW. Treści z działu "Wiedza o zdrowiu" z serwisu mają charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny i nie mogą zastąpić kontaktu z lekarzem lub innym specjalistą. Wydawca nie ponosi odpowiedzialności za wykorzystanie porad i informacji zawartych w serwisie bez konsultacji ze specjalistą. Skontaktuj się z lekarzem online i uzyskaj pomoc! Walczysz z otyłością lub zaawansowaną nadwagą? Rozpocznij konsultację Otyłość brzuszna jest problemem nie tylko wizualnym, ale przede wszystkim zdrowotnym. Najczęściej wiąże się z brakiem ruchu i niewłaściwym odżywianiem, choć może też mieć przyczyny chorobowe. Dlatego też w trosce o swoją formę, powinniśmy zadbać także o pozbycie się dodatkowej oponki i fałdek. Dlaczego otyłość brzuszna jest tak niebezpieczna i jak z nią walczyć? . Fotolia Jakie są przyczyny otyłości brzusznej? Otyłość brzuszna nazywana jest też często "otyłością typu jabłko", "otyłością androidalną", czy też "otyłością trzewną". Znacznie częściej dotyka mężczyzn, niż kobiety i niesie ze sobą ryzyko bardzo wielu chorób. Posiadanie lekko wystającego brzuszka nie oznacza jednak zaraz, że mamy otyłość brzuszną - nie musi nawet oznaczać nadwagi. Aby wystąpiła otyłość brzuszna, obwód pasa danej osoby musi przekraczać dopuszczalne normy. Dla kobiet jest to 88 centymetrów, a dla mężczyzn 94 centymetry. Innym sposobem jest podzielenie obwodu mierzonego w okolicy pasa przez obwód bioder. Jeśli wynik będzie większy niż 1 u mężczyzn lub też 0,85 u kobiet, oznacza to otyłość brzuszną. Skąd się ona jednak bierze? Przyczyn można doszukiwać się w hormonach - to one odpowiadają za odkładanie się tłuszczu na biodrach, pośladkach oraz udach u kobiet i właśnie na brzuchu u mężczyzn. Tam właśnie tkanka tłuszczowa zawiera więcej naczyń krwionośnych, komórek oraz receptorów, co sprawia, iż szybciej wzrasta. Dlatego też kobiety mają problem z otyłością brzuszną najczęściej dopiero po menopauzie - gdy produkcja żeńskich hormonów spada. Za pojawienie się tego problemu mogą odpowiadać także niektóre leki, a nawet przewlekły stres! . Fotolia Jak walczyć z otyłością brzuszną? Jak pozbyć się otyłości brzusznej? Przede wszystkim należy wprowadzić ograniczenia na pewne produkty - już 100 kalorii więcej, zjadane codziennie przez długi czas, mogą doprowadzić do szybkiego wzrostu wagi! A dodatkowa tkanka tłuszczowa na pewno odłoży się również na brzuchu - wszak wiele kobiet narzeka na tak zwaną "oponkę" w okolicy bioder, która świadczy o zbyt dużej ilości kilogramów i nieestetycznie wygląda. Mało kobiet jest też zadowolonych z wyglądu swojego brzucha - nawet jeśli jeszcze nie doskwiera im przesadna otyłość. Odchudzanie brzucha musi polegać na połączeniu ćwiczeń na brzuch z odpowiednią dietą. Nie bez znaczenia jest również unikanie długotrwałego stresu - trzeba nauczyć się relaksować i codziennie znaleźć choć trochę czasu dla siebie. Wskazana jest także joga, medytacje, relaksacyjne kąpiele, słuchanie muzyki - wszystko, co nas odpręża! Lepsze samopoczucie dodaje energii do treningu i do zdrowego życia! . Fotolia Dieta na otyłość brzuszną Dieta przy otyłości brzusznej powinna zawierać białe mięso, razowe pieczywo i dużo ryb, które są źródłem cennych kwasów omega-3 i omega-6, nie tylko poprawiających odporność, ale również obniżających poziom złego cholesterolu we krwi. W trakcie odchudzania należy pić dużo wody, która oczyści organizm z toksyn oraz herbatki ziołowe, które dodatkowo wspomogą ten proces. Wskazane jest również spożywanie dużej ilości warzyw i owoców - zwłaszcza melonów i jagód. Dietę wspomóżmy odtłuszczonymi produktami mlecznymi, wzbogaconymi o kiełki. Warto pamiętać o jedzeniu 5 posiłków dziennie - i o tym, aby nie najadać się do syta. W ten sposób przyzwyczaimy organizm do mniejszej ilości jedzenia oraz do cyklicznego produkowania soków trawiennych. . Fotolia Odpowiednie ćwiczenia Otyłość brzuszna może doprowadzić do rozwoju między innymi cukrzycy, nadciśnienia, miażdżycy i zwyrodnienia stawów. Jeśli ktoś zmaga się już z ich objawami, powinien stopniowo wprowadzać ćwiczenia do swojej codzienności i najlepiej skonsultować ich częstotliwość oraz intensywność z lekarzem. Poleca się ćwiczyć początkowo 3 razy w tygodniu - po 40 minut. Dobrze byłoby po pewnym czasie zwiększyć częstotliwość do 4 razy i ćwiczyć przez godzinę. Najlepiej zacząć od spacerów, joggingu, jazdy na rowerze oraz pływania, a potem włączyć do tego trening na siłowni, albo gimnastykę. Tkanka tłuszczowa odkłada się na brzuchu również w przypadku niektórych skrzywień kręgosłupa. W ten sposób nasz organizm usiłuje zapewnić równowagę i stabilność brzuszna to nie tylko problem ludzi ze znaczną nadwagą; tkanka tłuszczowa na brzuchu może bowiem odkładać się w nadmiernych ilościach nawet u osób o prawidłowej masie i jędrny brzuch to marzenie wielu z nas, nie jest to jednak proste i wymaga szeroko zakrojonej akcji odchudzającej, obejmującej zarówno dietę jak i konkretne ćwiczenia otyłość brzuszna sprawia, że czujesz się źle sama ze sobą i bardzo chciałabyś to zmienić, koniecznie przeczytaj ten artykuł i dowiedz się, skąd bierze się nadmiar tkanki tłuszczowej w tym rejonie ciała, a także jak możesz z tym brzuszna i jej przyczynyDo przyczyn otyłości brzusznej możemy zaliczyć między innymi niedobór białka, zaburzenia hormonalne, brak aktywności fizycznej czy nieprawidłowa postawa ciała. Najczęściej problem ten dopada osoby w średnim wieku, niezależnie od mówimy o otyłości mamy najczęściej na myśli nadmiar tkanki tłuszczowej, połączony bardzo często z retencją płynów w organizmie, co jest widoczne w konkretnych partiach ciała, na przykład na brzuchu, udach, ramionach, plecach czy brzuszna nie musi jednak koniecznie iść w parze ze znaczną nadwagą; nawet względnie szczupłe osoby mają czasami zbyt dużo tkanki tłuszczowej na brzuchu, mimo że inne partie ciała są szczupłe i jędrne. Poniżej opiszemy kilka możliwych przyczyn takiego stanu nawyki żywienioweKiedy zastanawiamy się nad przyczynami otyłości brzusznej, w pierwszej kolejności chcemy ograniczyć liczbę spożywanych kalorii. Nie jest to jednak do końca dobre myślenie; liczy się bowiem nie tylko ilość, ale i jakość przyswajanych każdego dnia liczenie kalorii nie wystarczy, by pozbyć się nadmiaru tkanki tłuszczowej z brzucha. Konieczna jest zbilansowana i zdrowa dieta. Do każdego głównego posiłku dodawaj porcję białka; korzystaj zarówno z białek zwierzęcych, jak i roślinnych (np. z orzechów, roślin strączkowych czy awokado). Zamiast rafinowanych zbóż, wybieraj produkty z pełnego ziarna. Wyeliminuje ze swojej diety biały cukier; zastąp go miodem, cukrem trzcinowym albo stewią. Zrezygnuj z przetwarzanej żywności i tłuszczów, smażonych potraw czy margaryny. Niezdrowe tłuszcze zastąp tłuszczami roślinnymi z pierwszego tłoczenia; znajdziesz je w oliwie z oliwek, w oleju kokosowym, oleju sezamowych, oleju lnianym, awokado, orzechach, ziarnach zbóż, rybach czy maśle (np. indyjskim maśle ghi). Nietolerancje pokarmoweWiele osób cierpi na liczne nietolerancje i alergie pokarmowe, ale nawet nie zdaje sobie z tego sprawy. Nietolerancja na dany produkt objawia się dyskomfortem jelitowym, wzdęciami i innymi dolegliwościami typowymi dla zaburzeń podejrzewasz, że w Twoim przypadku otyłość brzuszna może mieć związek z alergią pokarmową, koniecznie udaj się do lekarza, który zleci odpowiednie badania, które pozwolą Ci wykluczyć z diety niepożądane produkty. Do najczęściej występujących rodzajów nietolerancji to nietolerancja laktozy oraz tryb życiaAby utrzymać dobrą kondycję i wymarzoną sylwetkę, niezbędna jest odpowiednia dawka wysiłku fizycznego każdego dnia. Jest to szczególnie ważne, jeśli chcesz pozbyć się kilku zbędnych kilogramów z okolic swojej właśnie siedzący tryb życia i brak ruchu najczęściej przyczyniają się do rozwoju otyłości będą w takim wypadku ćwiczenia o średniej i wysokiej intensywności. Dwie lub trzy sesje tygodniowo, po pół godziny każda, powinny hormonalneDo rozwoju otyłości brzusznej mogą przyczynić się także zaburzenia hormonalne. Jest to szczególnie powszechne w przypadku kobiet w okresie przedmenopauzalnym lub w okresie się jednak, że nawet bardzo młode kobiety, które mają wysoki poziom estrogenu, także cierpią z powodu innych zaburzeń hormonalnych wywołujących otyłość przywrócić równowagę hormonalną w organizmie, kluczowe są odpowiednie nawyki żywieniowe. Suplementy diety taki jak pieprzyca, niepokalanek czy pochrzyn pomogą Ci uporać się z nadmiarem tkanki tłuszczowej na w okresie menopauzy mogą skorzystać także z właściwości olejku z pierwiosnka. Dobra wiadomość jest taka, że większość zaburzeń hormonalnych ustępuje postawa ciałaJeśli otyłość brzuszna w Twoim wypadku nie wynika z żadnej z opisanych powyżej przyczyn, jeszcze jedna możliwością jest nieprawidłowa postawa ciała. W niektórych przypadkach takie rodzaje skrzywienia kręgosłupa jak lordoza czy skolioza, mogą także prowadzić do odkładania się tkanki tłuszczowej na się tak dlatego, że nasze ciało naturalnie stara się zapewnić odpowiednią równowagę i nacisk na stopy. Aby tego uniknąć wykonuj ćwiczenia na kręgosłup lub udaj się do fizjoterapeuty. Dzięki temu zwiększysz swoją gibkość, wzmocnisz kręgosłup oraz mięśnie brzucha, a także łatwiej będzie Ci się zrelaksować. Koniecznie spróbuj!To może Cię zainteresować ... witam , jestem osobą szczupła, niska a moim problemem jest brzuch, który jest jakimś nieporozumieniem . Jest otłuszczony tylko tam odklada mi sie chyba tłuszcz do tego jeżeli coś zjem robi mi sie balon z brzucha . Wygladam jak w 5 miesiacu ciaży coś strasznego przy mojej figurze nie rozumiem dlaczgo tak jest . prosze o jakaś pomoc co mogę na to poradzić żeby to zmienić KOBIETA, 22 LAT ponad rok temu Kurczak w czerwonym curry z ryżem Nie masz pomysłu na obiad? Zapomnij o schabowym z ziemniakami. Zainspiruj się naszym filmem. Zobacz, jak przyrządzić kurczaka w czerwonym curry z dodatkiem ryżu. Witam serdecznie, proszę wykonać analizę segmentową składu ciała, sprawdzi Pani ile tkanki tłuszczowej ma Pani w części brzusznej, potem ułozyć zbilansowaną dietę u dietetyka, Pozdrawiam 0 Droga Pani! Często zdarza się, że kobiety w nadmierny sposób kumulują tkankę tłuszczową w obrębie jamy brzusznej. Temu procesowi sprzyja nieprawidłowe odżywianie oraz mała aktywność fizyczna. Z Pani opisu ciężko jest wywnioskować dokładnie przyczynę powstania takiego problemu. Do jej określenia potrzebowałybyśmy wykonać analizę składu ciała oraz przeanalizować Pani styl życia oraz sposób żywienia. Podejrzewam, że zmiana nawyków żywieniowych przyniosłaby Pani poprawę. Gdyby miała Pani pytania lub była zainteresowana analizą składu ciała i/lub konsultacją żywieniową w Poznaniu, to zapraszam do kontaktu! Pozdrawiam! kontakt@ 0 Szanowna Pani, Z Pani opisu ciężko wywnioskować co może być przyczyną takiego stanu rzeczy. Należałoby wykonać analizę składu ciała, a także ocenić Pani sposób odżywiania i tryb życia by móc cokolwiek doradzić. Być może wpływają na to złe nawyki żywieniowe. Z poważaniem, mgr Sławomir Kula, dietetyk kliniczny - Poznań Poradnia Dietetyczna Świat Odżywiania 0 Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych znajdziesz do nich odnośniki: Nadmierny apetyt u 19-latki – odpowiada Sylwia Ogrodowczyk Nagłe powiększenie brzucha u 39-latka – odpowiada Piotr Pilarski Spory brzuch po zrzuceniu ok. 20 kg nadwagi – odpowiada Mgr Joanna Wasiluk (Dudziec) Niski indeks glikemiczny w diecie a brak zmniejszenia obwód ciała podczas spadku wagi – odpowiada Mgr Adrian Kowalewski Analiza składu ciała u 22-latki – odpowiada Mgr inż. Justyna Antoszczyszyn Pomiar składu ciała u 21-latki – odpowiada Mgr Patrycja Kłósek Analiza składu ciała u 25-latki – odpowiada Mgr Dorota Barańska Waga w miejscu a zdrowy tryb życia – odpowiada Mgr Joanna Wasiluk (Dudziec) Prośba o analizę składu ciała 23-letniej osoby – odpowiada Aleksander Ropielewski Wynik analizy składu ciała u 29-latki – odpowiada Mgr Patrycja Sankowska artykuły Zrozumieć zagrożenie wynikające z odporności na leptynę Jeżeli należysz do większości, walczysz z co najmniej kilkoma dodatkowymi kilogramami. Jeśli do tego jesteś po 40-stce - są one niestety prawdopodobnie gromadzone w najmniej pożądanym miejscu twojego ciała. Otyłość brzuszna jest czymś więcej niż tylko szpecącym kłopotem. Tłuszcz, który gromadzi się na twoim brzuchu jest niezmiernie niebezpieczny! A to za sprawą promowania przez niego uwalniania prozapalnych cytokin, które wydają się być związane z prawie każdą chorobą zwyrodnieniową powodowaną przez proces starzenia się. Otyłość brzuszna jest charakterystyczną cechą zespołu metabolicznego, znanego również jako “zespół x” lub “przedcukrzyca”. Jest konfiguracją pozornie niewinnych patologicznych procesów, które umieszczają cię w grupie podniesionego ryzyka powstania chorób serca, cukrzycy, nowotworu, udaru i demencji. Aż do niedawna, wydawało się, że tylko niewielu ludzi jest w stanie zredukować nadmierny tłuszcz brzuszny. Na szczęście, badania zidentyfikowały mechanizm potencjalnie odwracający zarówno uporczywe przybieranie na wadzę w średnim wieku, jak i związane z nim markery zespołu metabolicznego, takie jak wysoki poziom glukozy, LDL i białka C-reaktywnego we krwi. Czym jest leptyna? Leptyna jest hormonem produkowanym przez adipocyty (komórki tłuszczowe), którego zadaniem jest utrzymanie szczupłej budowy ciała poprzez co najmniej dwa różne mechanizmy: Pierwszy moduluje apetyt poprzez wiązanie do receptorów w określonym obszarze mózgu, znanego jako podwzgórze, sygnalizując o sytości.[1] Zazwyczaj, stan organizmu w wyniku dobrego odżywiania przekłada się na wzrost produkcji leptyny i w efekcie, podniesienie jej poziomu w osoczu, informując podwzgórze, aby ograniczyć głód. W drugim, leptyna poprawia zdolność organizmu do wykorzystania zgromadzonego tłuszczu jako źródła energii.[2] Leptyna zwróciła uwagę społeczności medycznej w połowie lat 90-tych, kiedy podawana w formie zastrzyków wywołała 30% utratę wagi u genetycznie otyłych myszy w ciągu dwóch tygodni.[3] W 1995 roku, naukowcy uwierzyli, że w końcu odkryli „święty Graal kontroli wagi”. Szybko rozpoczęto wówczas przeprowadzanie badań na otyłych ludziach, ale spodziewane rezultaty nigdy się nie pojawiły - apetyt nie został zahamowany, a waga nie drgnęła. Chociaż badacze byli zawiedzeni kiedy suplementacja leptyną nie wywołała pożądanych rezultatów - utraty wagi u ludzi, nie byli tym zupełnie zaskoczeni. Poprzednie próby ujawniły, że otyłe osoby miały już podniesiony poziom leptyny w osoczu w porównaniu z badanymi o prawidłowej wadze ciała. W rzeczywistości, badania rozstrzygająco wykazały, że całkowita ilość tłuszczu ciała, jak i wielkość pojedynczych komórek tłuszczowych, korelują bezpośrednio z ilością produkowanej leptyny.[4] Krótko mówiąc, im więcej masz tkanki tłuszczowej tym więcej leptyny będzie w twoim krwiobiegu. Wymaga to zadania oczywistego pytania: dlaczego stan leptyny, która zazwyczaj pomaga zachować szczupłą sylwetkę, u osób otyłych jest stale podniesiony? Naukowcy wierzą, że pewien paradoks mógłby wyjaśnić nabytą odporność na leptynę.[5] Skoro nadwaga prowadzi do chronicznie podniesionych poziomów tego hormonu, badacze wysunęli hipotezę, że przedłużona ekspozycja na przeciążenia leptyną, może w końcu spowodować, że tkanki staną się na nią “odporne”, tracąc normalną zdolność reakcji.[6] Ponad dekadę później, badacze nadal ciężko pracują aby to wyjaśnić. Okazuje się, że jest to nadzwyczaj skomplikowana zależność między genami i hormonami. Niemniej jednak, wiele aspektów dotyczących odporności na leptynę już z powodzeniem odszyfrowano i opisano w literaturze naukowej. Na przykład, teraz wiemy, że odporność na leptynę ma wiele wspólnego z insulinoodpornością. Podobnie jak w przypadku insuliny, odporność na leptynę jest chronicznym stanem zapalnym, który bezpośrednio przyczynia się do stopniowego przybierania na wadzę, które następnie w pocie czoła staramy się zrzucić, a na koniec znów ważymy więcej. Jednak wizualne konsekwencje odporności na leptynę powinny być twoim najmniejszym zmartwieniem! Za tłuszczem zgromadzonym na brzuchu stoi problem fizjologicznego zaburzenia, który stawia cię w grupie zwiększonego ryzyka powstania wielu chorób, począwszy od cukrzycy, choroby serca i nowotworu, a skończywszy na udarze [7] i demencji.[8] Jak odporność na leptynę sprawia, że jesteś otyły i chory Przewlekła otyłość prowadzi do chronicznie podniesionego poziomu leptyny, co sprawia, że tkanki, w szczególności adipocyty i neurony, w końcu tracą zdolność do reakcji. Wraz ze zwiększeniem się wielkości i liczby adipocytów przy dodatkowych kilogramach, w krwiobiegu pojawia się coraz więcej leptyny, która próbuje wysłać informację do mózgu o tym, że zmagazynowany tłuszcz jest wystarczający, a apetyt musi zostać zahamowany. Ponieważ jednak te same komórki tłuszczowe ciągle obcują z podniesionymi poziomami leptyny, tracą stopniowo wrażliwość na nią. Można przypuszczać, że nieodpowiednia wrażliwość receptorów przekłada się na zmniejszoną reakcję, która powoduje dwa negatywne skutki. Po pierwsze, normalna oksydacja kwasów tłuszczowych (spalanie tłuszczu) w adipocytach ulega znacznemu spadkowi. Po drugie, adipocyty stają się mniej skłonne absorbować wolne kwasy tłuszczowe z krwiobiegu. Wynikiem nadmiaru kwasów tłuszczowych płynących w krwiobiegu jest czynna insulinoodporność tkanek obwodowych, takich jak mięśnie.[9] Tak jak w przypadku komórek tłuszczowych odpornych na leptynę, insulinoodporne komórki mięśniowe tracą swoją wrażliwość na insulinę. W rezultacie, cząsteczki glukozy nie mogą wejść do tkanki mięśnia, tym samym podnosząc poziom cukru we krwi. Wątroba wykrywając hiperglikemię stara się zapobiec jej postępowi do rozwiniętej formy cukrzycy typu 2, odpowiadając przez rozkład cząsteczek cukru i przekształcanie ich do bardziej wolnej postaci kwasów tłuszczowych. Z kolei, dodatkowe wolne kwasy tłuszczowe przyczyniają się do zwiększonego magazynowania tłuszczu i produkcji leptyny oraz nasilania odporności na nią i cały cykl się powtarza powodując efekt kuli śnieżnej.[10] Niestety, adipocyty nie są jedynymi komórkami, które podporządkowują się efektom chronicznie podniesionego poziomu leptyny. W wyniku wystąpienia odporności na nią, neurony w podwzgórzu również wykazują zmniejszoną reakcję na leptynę w krwiobiegu. Można temu przeciwdziałać wstrzykując ją bezpośrednio do mózgu, co dowodzi, że - w przeciwieństwie do adipocytów - neuronowe receptory leptyny zachowują swoje normalne zdolności pomimo ogólnej odporności organizmu na nią.[11] Dzięki grupie naukowców z University of Pittsburgh’s Department of Cell Biology and Physiology, jesteśmy teraz o jeden krok bliżej w zrozumieniu mechanizmów wyjaśniających to zjawisko.[12] Ostatnio badacze z Pittsburgh zidentyfikowali klasę białek w ludzkiej krwi, które bezpośrednio oddziałują z leptyną w osoczu. Jednym z nich jest białko C reaktywne (CRP),[13] marker zapalenia ogólnoustrojowego i predyktor ryzyka chorób serca, które znów są w centrum uwagi dzięki niedawnym badaniom wykazującym, że podniesione poziomy CRP podwajają szanse pacjenta na śmierć w pierwszych 28 dniach, po przebytym ostrym zawale mięśnia sercowego.[14] Wcześniejsze badania połączyły podniesione CRP, produkowane przez adipocyty i komórki wątroby, z zarówno większą otyłością, jak i podniesionym poziomem leptyny w osoczu. Ale prawdziwy przełom nastąpił, kiedy naukowcy odkryli, że ludzkie CRP związuje leptynę i działając w ten sposób może zapobiec informowaniu przez nią o sytości. W badaniach przedklinicznych, zastrzyk ludzkiego białka CRP podany otyłym, cierpiącym na niedostatek leptyny myszom, zablokował zwykle obserwowane efekty suplementacji leptyny i zapobiegły utracie wagi. U gryzoni genetycznie zaprojektowanych, by wyprodukować ludzkie CRP, wpływ leptyny na kontrolę apetytu i regulację wagi zostały stępione. Autorzy badania sugerują, że ludzki CRP wiążący się do leptyny, może interferować ze zdolnością leptyny do przejścia przez barierę krew-mózg, aby dojść do podwzgórza.[15] Bez dostępu do tych kontrolujących apetyt neuronów, ilość leptyny w krwiobiegu nie ma znaczenia. Nawet w przypadku ekstremalnej otyłości i odpowiednio podniesionego poziomu leptyny w surowicy, sygnał sytości nigdy nie zostaje wywołany, ponieważ CRP wiąże leptynę i nie dopuszcza do przekroczenia bariery krew-mózg, by zahamować apetyt. Dzięki blokowaniu jej fizjologicznych funkcji, CRP jest potężnym komponentem nasilającym problem odporności na leptynę oraz przybierania na wadze. Co musisz wiedzieć: zagrożenie wynikające z odporności na leptynę Niedawne badania ujawniły nową metodę zmniejszania dodatkowego tłuszczu brzusznego i związanych z nim markerów zespołu metabolicznego. Dodatkowe kilogramy nie tylko szpecą, ale mogą również przyczynić się do znacznie zwiększonego ryzyka wielu chorób. Tłuszcz brzuszny, charakterystyczna oznaka zespołu metabolicznego, jest szczególnie niebezpieczny, ponieważ promuje uwalnianie prozapalnych cytokin. Leptyna jest hormonem, który jest kluczowy dla utrzymywania szczupłej budowy ciała. Odporność na leptynę — niezdolność do reakcji na sygnał leptyny wywołujący sytość — związana jest z niezdolnością do zrzucenia kilogramów i tendencją do rozwoju wielu chorób. Wyciąg z afrykańskiej rośliny Irvingia gabonensis - mango afrykańskiego daje możliwość poprawy odporności na leptynę, wspomagając utratę wagi i zwalczając składowe zespołu metabolicznego. W podwójnie ślepej próbie, zdrowe, ale mające nadwagę osoby, które stosowały suplementację wyciągu z mango afrykańskiego - Irvingia, straciły średnio 12,7 kg w ciągu 10 tygodni. Zaobserwowano również spadek w procentowej zawartości tłuszczu ciała i obwodzie w talii, tak jak i w metabolicznych parametrach, wliczając w to cholesterol, LDL, białko C reaktywne i glukozę na czczo. Irvingia ułatwia rozkład tłuszczów dzięki redukcji enzymu (dehydrogenaza glicerolo-3-fosforanowa) towarzyszącego przemianie metabolicznej glukozy i trójglicerydów w tłuszcz magazynowany w adipocytach. Co więcej, irvingia podnosi poziom adiponektyny, hormonu, uwrażliwiającego na insulinę oraz hamuje trawienny enzym amylazę, który jest związany z trawieniem węglowodanów. Dotychczasowe badania kliniczne wykazały, że Irvingia gabonensis w dawce 150 mg dwa razy dziennie jest bezpieczną, efektywną metodą na utratę zbędnego tłuszczu i walkę ze składowymi zespołu metabolicznego. Odporność na leptynę - co da się zrobić? Dzięki zmianie stylu życia można zapobiec zapaleniu ogólnoustrojowemu i wszystkim jego negatywnym konsekwencjom, wliczając w to odporność na leptynę. Unikanie prozapalnych posiłków o wysokich indeksach glikemicznych i przetworzonego jedzenia, stosowanie suplementacji z przeciwzapalnymi, istotnymi kwasami tłuszczowymi omega 3 i regularne stosowanie ćwiczeń, może udaremnić powstanie chronicznego zapalenia i pomóc utrzymać zdrową wagę ciała. Co jeśli jesteś jedną z milionów osób, które w wyniku połączenia warunków życia, genetyki i/lub ekspozycji na toksyny środowiskowe, już cierpi na pewien stopień chronicznego zapalenia i nadmiar kilogramów?[16] Niestety, choćbyś o dziś sumiennie przystąpił do zdrowego stylu życia (zapobiegającemu powstawaniu stanów zapalnych), badania wyraźnie wskazują, że będzie ci znacznie trudniej stracić na wadzę, jeżeli jesteś odporny na leptynę.[17] Jeśli masz nadwagę, prawie na pewno cierpisz na pewien stopień odporności na leptynę. Co więcej, około 90% ludzi, którzy skutecznie stracili na wadze w przeszłości, szybko poświadczą, że utracone kilogramy mają niesamowitą skłonność do ponownego pojawiania się, w dodatku często wraz z dodatkowymi „kolegami”. Obecnie, dzięki badaniom nad odpornością na leptynę, naukowcy zaczynają zdawać sobie sprawę, że sama redukcja wagi może uruchomić jeszcze jeden dokuczliwy cykl, który sprawia, że utrzymanie szczupłej sylwetki staje się nadzwyczaj trudne. Oto sposób w jaki to działa: Jak sobie przypominasz, produkcja leptyny ma związek z otyłością. Jej stan naturalnie podnosi się lub spada wraz z odpowiednio powiększonym lub zmniejszonym tłuszczem ciała. Jeżeli jednak nadwaga jest dość spora lub trwa od wystarczająco długiego czasu, by sprowokować rozwój odporności na leptynę, kolejna utrata wagi wydaje się powodować stan “względnego niedoboru leptyny”.[18] W zasadzie, gdy byłeś otyły, ilość leptyny, którą potrzebuje twoje ciało by pozostać szczupłym, może przewyższyć to, co twoje “szczupłe ja” (i odpowiednio zmniejszone gromadzenie tłuszczów) może wyprodukować. Przy względnym niedoborze leptyny, adaptacja do metabolizmu mięśni i przekształcanie we współczulną i autonomiczną funkcję hormonów powoduje, że odzyskanie wagi jest prawie nieuniknione. W badaniach nad względnym niedoborem leptyny i egzogenną leptyną już udało się uzyskać pewien sukces,[19] ale — nawet jeśli nie masz nic przeciwko codziennym zastrzykom do końca swojego życia — suplementacja leptyny jest ryzykowną sprawą! Przede wszystkim jej nadmiar, prowadzi do niepożądanej odporności. Ponadto leptyna nie jest jedynym czynnikiem kontroli wagi. Podobnie jak w przypadku każdego dobrego hormonu, jej wpływ na cały organizm jest szeroki i złożony. Dostateczne zrozumienie zdrowotnych skutków nieadekwatnego użycia leptyny może zając całe lata. Aktualne badanie sugerują, że podniesiony jej poziom prowokuje wzrost pewnych guzów, wliczając w to wiele form nowotworu piersi (co pomaga wyjaśnić wyższe ryzyko nowotworu piersi obserwowanego u kobiet z nadwagą).[20] Ponadto, panuje przekonanie, że chronicznie wysoki stan leptyny w osoczu podnosi ryzyko udaru [21] i rozwija sercową hipertrofię (powiększenie serca).[22] A zatem suplementacja leptyną prawdopodobnie nie jest rozwiązaniem. Co jeśli, zamiast tego, istnieje jakiś sposób na zatrzymanie nasilającej się odporności na leptynę i powodującej spięcia we wszystkich procesach. Zgodnie z przełomowymi badaniami, być może udało nam się je znaleźć. Mango afrykańskie Głęboko w bujnych, tropikalnych dżunglach Kamerunu rośnie roślina znana jako mango afrykańskie (Irvingia gabonensis). Wyciąg z nasion owoców, będący od dawna częścią miejscowej, kulinarnej tradycji, obecnie cieszy się szerokim zainteresowaniem w literaturze naukowej [23] z powodu jego niesamowitej zdolności do wywoływania utraty wagi przy braku jakichkolwiek innych zmian w stylu życia. Ponieważ trwające badania starają się wyjaśnić wiele mechanizmów działania tej nadzwyczajnej rośliny, szybko stało się oczywiste, że jedna z jego licznych właściwości może wiązać się bezpośrednio ze zdolnościami do zwalczania odporności na leptynę dzięki obniżaniu poziomów CRP – białka C reaktywnego. W pewnym badaniu przeprowadzonym metodą podwójnie ślepej próby, 102 zdrowe, ale mające nadwagę osoby, otrzymywały 150 mg wyciągu Irvingia bądź placebo, dwa razy dziennie przed posiłkami, przez okres 10 tygodni. Na koniec testu, w grupie doświadczalnej wykazano znaczną, statystyczną poprawę w każdym z dziesięciu parametrów odnoszących się do budowy ciała oraz zdrowia.[24] Po 10 tygodniach, grupa przyjmująca Irvingia straciiła średnio 12,7 kg (13,1 % spadek wagi ciała), zrzuciła 17 cm w talii i zmniejszyła całkowity tłuszcz ciała o średnio 18,4 %.[25] Chociaż redukcja wagi i poprawa w budowie ciała była tak spektakularna, zmiany w osoczu w markerach zapalenia i predyktorach choroby serca i cukrzycy być może były nawet bardziej nadzwyczajne. W grupie przyjmującej mango afrykańskie wykazano 26% zmniejszenie całkowitego cholesterolu, 27% redukcję lipoprotein o niskiej gęstości (LDL), 32% spadek stanu glukozy na czczo we krwi oraz aż o 52 % mniejsze stężenie CRP w osoczu.[26] Do dnia dzisiejszego, nie istnieje żaden składnik — ani farmaceutyczny ani nutraceutyczny — który może nawet zbliżyć się do rozmiaru i zasięgu wyników zaobserwowanych podczas 10-tygodniowej próby klinicznej nad mango afrykańskim - Irvingia gabonensis. Ale w jaki sposób naturalny wyciąg roślinny może przynosić korzyści o tak szerokim spektrum? Jak mówi Profesor Julius Oben, badacz naukowy, biochemik i wykładowca na University of Yaounde I in Cameroon, otyłość i zespół metaboliczny są wielopłaszczyznowymi i złożonymi procesami. Twierdzi on, że nadzwyczajna skuteczność Irvingia wynika z licznych, różnych fizjologicznych parametrów na które wpływa. Cytując profesora: “jeżeli nie bierzesz pod uwagę oraz nie zajmiesz się każdą częścią składową otyłości, nie zajdziesz daleko”. Rozmaitość mechanizmów działania mango afrykańskiego jest zdumiewająca. Oprócz jego korzystnego wpływu na równowagę leptyny, posiada również ważne, wspierające zdrowie działanie na inne hormony, wliczając w to adiponektynę i insulinę, jak również enzymy takie jak amylaza i dehydrogenaza glicerolo-3-fosforanowa.[27] Podobnie jak leptyna, adiponektyna produkowana jest w adipocytach i odgrywa ważną rolę w utrzymaniu normalnego metabolizmu i zdrowej wagi ciała. W przeciwieństwie do leptyny, jej produkcja jest odwrotnie proporcjonalna do otyłości. Panuje przekonanie, że następujący wraz z utratą wagi, podniesiony poziom adiponektyny w krwiobiegu pośrednio poprawia odpowiedź na insulinę. Badania wykazały, że adiponektyna posiada przeciwzapalne, przeciwcukrzycowe i kardioprotekcyjne właściwości.[28] Podobnie jak w przypadku TZD (tiazolidynodion, rodzaj leku na cukrzycę), wykazano, że podawanie in vitro mango afrykańskiego pobudza produkcję mniejszych, bardziej wrażliwych na insulinę adipocytów, co pośrednio zwiększa poziom adiponektyny w osoczu. Badanie ukazuje, że Irvingia bezpośrednio pobudza również ekspresję genów adiponektyny w adipocytach.[29] Pod koniec 10-tygodniowej, opisanej wcześniej próby, przeciętne stężenie adiponektyny w osoczu badanych wzrosła o 160%![30] Ale korzystny wpływ wyciągu na adiponektynę i leptynę to tylko ułamek tego jak Irvingia zwalcza, a nawet odwraca insulinoodporność. Podczas eksperymentu wykazano również, że mango afrykańskie hamuje amylazę,[31] enzym trawienny, odpowiedzialny za rozkład węglowodanów do cukrów prostych. W wyniku tego, Irvingia zmniejsza tempo, w którym glukoza dostaje się do krwiobiegu. To z kolei, w praktyce zmniejsza indeks glikemiczny absorbowanych węglowodanów i redukuje ich reakcję na insulinę, działając jako środek przeciwcukrzycowy i przeciwzapalny. Irvingia hamuje również dehydrogenazę glicerolo-3-fosforanową, enzym produkowany w adipocytach umożliwiający przekształcenie glukozy z krwi do trójglicerydów (tłuszczu). W gruncie rzeczy Irvingia zmniejsza ilość połykanych cukrów, gromadzonych jako tłuszcz. Panuje przekonanie, że efekt ten pomaga łagodzić zarówno odporność na leptynę, jak i insulinę dzięki zmniejszaniu ogólnej otyłości i zwiększaniu stanu adiponektyny w osoczu.[32] Co z niepożądanymi reakcjami? Można by sądzić, że mango afrykańskie, któremu przypisuje się tak szeroki zasięg potężnych, fizjologicznych efektów, może nieść ze sobą pewne ryzyko zdrowotne. Jedynym poważnym, zgłoszonym przez badane osoby skutkiem ubocznym był spadek apetytu — przypuszczalnie w wyniku istotnego zmniejszenia stanu CRP (białka C reaktywnego) w osoczu, który umożliwia leptynie w podwzgórzu sygnalizowanie sytości. Chociaż długotrwałe stosowanie wyciągu nie zostało jeszcze zbadane, profesor Oben wierzy, że jest niewiele powodów by podejrzewać, że długa suplementacja Irvingia może nieść jakieś niebezpieczeństwo. Lokalna populacja spożywała przecież mango afrykańskie przez wieki nie cierpiąc przy tym na żadne oczywiste efekty uboczne. Przeciwnie, uwagę naukowców zwróciła niezwykła odporność na cukrzycę i otyłość wykazywana przez członków dwóch miejscowych plemion. Profesor Oben i jego współpracownicy zdali sobie wkrótce sprawę, że dwie ojczyste społeczności łączyło coś unikalnego — obie spożywały nasiona Irvingia jako środki zagęszczające zupy, a jedli ich wiele! W środkowo zachodnim regionie Afryki, gdzie zamieszkują niezwykle szczupłe i zdrowe osoby, “krzak mangowca” — Irvingia, jest pokarmem sprzedawanym na każdym rynku, a typowa lokalna kuchnia wlicza w menu przynajmniej jeden posiłek z Irvinga dziennie. Cytując profesora Obena: “proces ekstrakcji nie różni się za bardzo od naszego gotowania”. “Spożywana jest rzeczywiście w formie, którą podawaliśmy w naszych badaniach. Miejscowi ludzie, jedzą mango afrykańskie 10 razy w tygodniu przez całe życie”. Co ciekawe, dr Oben wywnioskował, że otyłość staje się epidemią w wielu mniej rozwiniętych krajach, w których typ zachodniej, wysokotłuszczowej diety stał się symbolem pozycji. Podsumowanie Jednym z najbardziej frustrujących problemów spotykających osoby będące w średnim wieku jest wzrost tłuszczu w okolicy brzucha, który jest oporny na działanie większości diet i programów ćwiczeń. Tycie w tym obszarze nie tylko kosmetycznie szpeci, ale stanowi podstawę dla powstania wielu chorób zwyrodnieniowych. Faktycznie, nowe badania wykazały, że nawet u ludzi, których nie uznaje się za otyłych, tylko 5 cm dodatkowego tłuszczu brzusznego zwiększa ryzyko śmierci u mężczyzn o 17% a kobiet o 13%.[33] Teraz wiemy, że zjawisko zwane odpornością na leptynę odgrywa główną rolę w rozwoju brzusznej otyłości. Na szczęście dr Oben i jego pracownicy naukowi zidentyfikowali ekstrakt roślinny (Irvingia), który nie tylko odwraca odporność na leptynę, ale również ułatwia rozkład tłuszczu dzięki redukowaniu enzymu (dehydrogenaza glicerolo-3-fosforanowa), który umożliwia glukozie zostanie zgromadzonym jako trójglicerydy w adipocytach. Irvingia zwiększa również poziom adiponektyny, hormonu uwrażliwiającego na insulinę i hamuje enzym trawienny - amylazę, który umożliwia rozkład i absorpcję spożywanych węglowodanów do krwiobiegu. Materiał wykorzystany za zgodą Life Extension. Wszelkie prawa zastrzeżone. + Luista źródeł naukowych [1] Sahu A. Leptin signaling in the hypothalamus: emphasis on energy homeostasis and leptin resistance. Front Neuroendocrinol. 2003 Dec;24(4):225-53.[2] Wang MY, Orci L, Ravazzola M, Unger RH. Fat storage in adipocytes requires inactivation of leptin’s paracrine activity: implications for treatment of human obesity. Proc Natl Acad Sci USA. 2005 Dec 13;102(50):18011-6.[3] Halaas JL, Gajiwala KS, Maffei M, et al. Weight-reducing effects of the plasma protein encoded by the obese gene. Science. 1995 Jul 28;269(5223):543-6. [4] Halaas JL, Gajiwala KS, Maffei M, et al. Weight-reducing effects of the plasma protein encoded by the obese gene. Science. 1995 Jul 28;269(5223):543-6. Considine RV, Sinha MK, Heiman ML, et al. Serum immunoreactive-leptin concentrations in normal-weight and obese humans. N Engl J Med. 1996 Feb 1;334(5):292-5. [5] Considine RV, Sinha MK, Heiman ML, et al. Serum immunoreactive-leptin concentrations in normal-weight and obese humans. N Engl J Med. 1996 Feb 1;334(5):292-5. Hamann A, Matthaei S. Regulation of energy balance by leptin. Exp Clin Endocrinol Diabetes. 1996;104(4):293-300. [6] Hamann A, Matthaei S. Regulation of energy balance by leptin. Exp Clin Endocrinol Diabetes. 1996;104(4):293-300. [7] Towfighi A, Ovbiagele B. Metabolic syndrome and stroke. Curr Diab Rep. 2008 Feb;8(1):37-41. [8] Yaffe K, Kanaya A, Lindquist K, et al. The metabolic syndrome, inflammation, and risk of cognitive decline. JAMA. 2004 Nov 10;292(18):2237-42. [9] Kraegen EW, Cooney GJ. Free fatty acids and skeletal muscle insulin resistance. Curr Opin Lipidol. 2008 Jun;19(3):235-41. [10] Martin SS, Qasim A, Reilly MP. Leptin resistance: a possible interface of inflammation and metabolism in obesity-related cardiovascular disease. J Am Coll Cardiol. 2008 Oct 7;52(15):1201-10. [11] Harris RB. Leptin—much more than a satiety signal. Annu Rev Nutr. 2000;20:45-75. Wilsey J, Zolotukhin S, Prima V, Scarpace PJ. Central leptin gene therapy fails to overcome leptin resistance associated with diet-induced obesity. Am J Physiol Regul Integr Comp Physiol. 2003 Nov;285(5):R1011-20. [12] Chen K, Li F, Li J, et al. Induction of leptin resistance through direct interaction of C-reactive protein with leptin. Nat Med. 2006 Apr;12(4):425-32. [13] Chen K, Li F, Li J, et al. Induction of leptin resistance through direct interaction of C-reactive protein with leptin. Nat Med. 2006 Apr;12(4):425-32. [14] Kuch B, von SW, Kling B, et al. Differential impact of admission C-reactive protein levels on 28-day mortality risk in patients with ST-elevation versus non-ST-elevation myocardial infarction (from the Monitoring Trends and Determinants on Cardiovascular Diseases [MONICA]/Cooperative Health Research in the Region of Augsburg [KORA] Augsburg Myocardial Infarction Registry). Am J Cardiol. 2008 Nov 1;102(9):1125-30. [15] Chen K, Li F, Li J, et al. Induction of leptin resistance through direct interaction of C-reactive protein with leptin. Nat Med. 2006 Apr;12(4):425-32. [16] Shoemaker RC, House DE. Sick building syndrome (SBS) and exposure to water-damaged buildings: time series study, clinical trial and mechanisms. Neurotoxicol Teratol. 2006 Sep;28(5):573-88. [17] Dagogo-Jack S, Fanelli C, Paramore D, Brothers J, Landt M. Plasma leptin and insulin relationships in obese and nonobese humans. Diabetes. 1996 May;45(5):695-8. [18] Kalra SP. Central leptin insufficiency syndrome: an interactive etiology for obesity, metabolic and neural diseases and for designing new therapeutic interventions. Peptides. 2008 Jan;29(1):127-38. [19] Park BH, Wang MY, Lee Y, et al. Combined leptin actions on adipose tissue and hypothalamus are required to deplete adipocyte fat in lean rats: implications for obesity treatment. J Biol Chem. 2006 Dec 29;281(52):40283-91. Rosenbaum M, Goldsmith R, Bloomfield D, et al. Low-dose leptin reverses skeletal muscle, autonomic, and neuroendocrine adaptations to maintenance of reduced weight. J Clin Invest. 2005 Dec;115(12):3579-86. [20] Sulkowska M, Golaszewska J, Wincewicz A, et al. Leptin—from regulation of fat metabolism to stimulation of breast cancer growth. Pathol Oncol Res. 2006;12(2):69-72. [21] Soderberg S, Stegmayr B, Hlbeck-Glader C, et al. High leptin levels are associated with stroke. Cerebrovasc Dis. 2003;15(1-2):63-9. [22] Ren J. Lessons from the leptin paradox in cardiac regulation—too much versus too little. J Physiol. 2005 Jun 1;565(Pt 2):347. [23] Oben JE, Ngondi JL, Momo CN, Agbor GA, Sobgui CS. The use of a Cissus quadrangularis/Irvingia gabonensis combination in the management of weight loss: a double-blind placebo-controlled study. Lipids Health Dis. 2008;712. Ngondi JL, Oben JE, Minka SR. The effect of Irvingia gabonensis seeds on body weight and blood lipids of obese subjects in Cameroon. Lipids Health Dis. 2005 May 25;412. [24] Ngondi JL, Matsinkou R, Oben JE. The use of Irvingia gabonensis extract (IGOB131) in the management of metabolic syndrome in Cameroon. 2008. Submitted for publication. [25] Ngondi JL, Matsinkou R, Oben JE. The use of Irvingia gabonensis extract (IGOB131) in the management of metabolic syndrome in Cameroon. 2008. Submitted for publication. [26] Ngondi JL, Oben JE, Minka SR. The effect of Irvingia gabonensis seeds on body weight and blood lipids of obese subjects in Cameroon. Lipids Health Dis. 2005 May 25;412. Ngondi JL, Matsinkou R, Oben JE. The use of Irvingia gabonensis extract (IGOB131) in the management of metabolic syndrome in Cameroon. 2008. Submitted for publication. [27] Oben JE, Ngondi JL, Blum K. Inhibition of adipogenesis by Irvingia gabonensis seed extract (IGOB131) as mediated via down regulation of the PPAR gamma and leptin genes, and up-regulation of the adiponectin gene. Lipids Health Dis. 2008 Nov 13;7(1):44. Ngondi JL, Djiotsa EJ, Fossouo Z, Oben J. Hypoglycaemic effect of the methanol extract of irvingia gabonensis seeds on streptozotocin diabetic rats. Afr J Trad CAM. 2006;3:74–7. [28] Ouchi N, Shibata R, Walsh K. Targeting adiponectin for cardioprotection. Expert Opin Ther Targets. 2006 Aug;10(4):573-81. [29] Oben JE, Ngondi JL, Blum K. Inhibition of adipogenesis by Irvingia gabonensis seed extract (IGOB131) as mediated via down regulation of the PPAR gamma and leptin genes, and up-regulation of the adiponectin gene. Lipids Health Dis. 2008 Nov 13;7(1):44. [30] Ngondi JL, Matsinkou R, Oben JE. The use of Irvingia gabonensis extract (IGOB131) in the management of metabolic syndrome in Cameroon. 2008. Submitted for publication. [31] Ngondi JL, Djiotsa EJ, Fossouo Z, Oben J. Hypoglycaemic effect of the methanol extract of irvingia gabonensis seeds on streptozotocin diabetic rats. Afr J Trad CAM. 2006;3:74–7. [32] Oben JE, Ngondi JL, Blum K. Inhibition of adipogenesis by Irvingia gabonensis seed extract (IGOB131) as mediated via down regulation of the PPAR gamma and leptin genes, and up-regulation of the adiponectin gene. Lipids Health Dis. 2008 Nov 13;7(1):44. [33] Pischon T, Boeing H, Hoffmann K, et al. General and abdominal adiposity and risk of death in Europe. N Engl J Med. 2008 Nov 13;359(20):2105-20. data publikacji: 13:18 Już połowa Polaków ma nadwagę, a co piątego dotyczy problem otyłości. WHO mówi o epidemii - co roku na świecie z powodu chorób wywołanych czy powiązanych z otyłością umiera ponad 2,5 mln ludzi. Do jakich problemów prowadzi otyłość? Shutterstock Zobacz galerię 10 1/10 Choroby układu krążenia Znacznej nadwadze najczęściej towarzyszą: choroba wieńcowa (choroba niedokrwienna serca), miażdżyca, nadciśnienie tętnicze. Choroba niedokrwienna serca jest diagnozowana u ponad 40 proc. osób otyłych. W porównaniu z osobami o prawidłowej masie ciała, otyli są o 1,5-krotnie bardziej narażeni na wystąpienie tego schorzenia. 10-procentowa utrata masy ciała zmniejsza o 20 proc. ryzyko choroby niedokrwiennej serca. Do chorób sercowo-naczyniowych na tle miażdżycy zalicza się nie tylko wieńcową chorobę serca, ale także zawał serca, miażdżycę tętnic obwodowych. U osób otyłych występuje zazwyczaj kilka sercowo-naczyniowych czynników ryzyka, w tym nadciśnienie i podwyższone stężenie cholesterolu we krwi. Ryzyko zawału serca dla otyłej kobiety jest około trzy razy wyższe niż dla szczupłej kobiety w tym samym wieku. 2/10 Wysokie stężenie lipidów U osób otyłych istnieje wyższe ryzyko pojawiania się podwyższonego poziomu trójglicerydów, lipoprotein o niskiej gęstości (LDL, "zły" cholesterol) i zmniejszonego poziomu lipoprotein o wysokiej gęstości (HDL, "dobry" cholesterol). Zespół tych czynników prowadzi do powstania groźnej dla życia otyłości brzusznej. Utrata wagi 10 kg może doprowadzić do 15-procentowego obniżenia poziomu cholesterolu LDL i 8-procentowego wzrostu cholesterolu HDL. 3/10 Nadciśnienie tętnicze Związek pomiędzy nadciśnieniem i otyłością jest dobrze udokumentowany. Nadciśnienie tętnicze ma 30-65 proc. osób otyłych. Wartość ciśnienia krwi wzrasta z wartością BMI. Im wyższe BMI, tym wyższe ciśnienie. Utrata wagi prowadzi do spadku ciśnienia krwi, dla każdego 1 proc. redukcji masy ciała ciśnienie krwi obniża się o 1-2 mmHg. 4/10 Cukrzyca typu 2 Im większa otyłość, tym większe ryzyko rozwoju cukrzycy. Wśród osób chorujących na cukrzycę 80 proc. stanowią ludzie otyli. Rozwojowi cukrzycy sprzyja przede wszystkim otyłość brzuszna, czyli inaczej mówiąc nagromadzenie tkanki tłuszczowej we wnętrzu jamy brzusznej. Dzieje się tak, ponieważ tłuszcz nagromadzony w trzewiach sprzyja wytworzeniu się w tkankach oporności na insulinę. Kobiety, które są otyłe, mają 12 razy większe prawdopodobieństwo rozwoju cukrzycy typu 2 niż kobiety mające prawidłową wagę ciała. Osoby z dziedzicznym obciążeniem cukrzycą, zachowanie prawidłowej masy ciała chroni – przynajmniej częściowo – przez rozwojem cukrzycy. 5/10 Schorzenia pęcherzyka żółciowego Schorzenia pęcherzyka żółciowego sześć razy częściej dotyczą osób z nadwagą. Wysokie stężenie cholesterolu w żółci, a niskie kwasów żółciowych, zwiększa skłonność do tworzenia się kamieni. Na skutek nadmiaru tkanki tłuszczowej w brzuchu dochodzi również do stłuszczenia wątroby i zakłócenia pracy przewodu pokarmowego. Złe nawyki żywieniowe (jedzenie potraw tłustych i słodkich) oraz brak ruchu prowadzą do zaparć i sprzyjają powstawaniu hemoroidów. U osób otyłych istnieje także podwyższone ryzyko tworzenia się kamieni nerkowych. 6/10 Zaburzenia oddychania Osoby z dużą nadwagą mają mniejszą pojemność płuc i szybciej się męczą. Otłuszczenie ścian klatki piersiowej zmusza organizm do większego wysiłku podczas wdechu. Warstwa tłuszczu znajdująca się w brzuchu wypycha wątrobę ku górze, przez co zmniejsza się przestrzeń w klatce piersiowej. Płuca nie mogą się swobodnie rozkurczać. To zaburza wymianę gazową w płucach. Organizm jest stale niedotleniony. Kłopoty z prawidłowym oddychaniem przekładają się również na gorszą jakość snu osób otyłych. Większość z nich cierpi na tzw. bezdech senny, czyli zatrzymanie oddechu na dłużej niż 10 sekund częściej niż 5 razy na godzinę. Otyli wstają zmęczeni, przez co w dzień są senni. Okresowe zaburzenia oddychania podczas snu prowadzą także do niewydolności układu krążenia. 7/10 Zaburzenia miesiączkowania Otyłe kobiety często cierpią z powodu zaburzeń cyklu miesiączkowego oraz przedłużonych krwawień. Mają także zaburzenia hormonalne, które niejednokrotnie utrudniają zajście w ciążę. Gdy uda się im począć dziecko, ciężko znoszą okres ciąży. W tym czasie wzrasta także ryzyko wystąpienia nadciśnienia, cukrzycy ciężarnych oraz infekcji dróg moczowych. Poród rzadko odbywa się siłami natury. U otyłych kobiet częściej niż u pań z prawidłową masą ciała występuje hirsutyzm (owłosienie na twarzy) oraz zespół policystycznych jajników. Otyli mężczyźni wytwarzają plemniki gorszej jakości, często niezdolne do zapłodnienia jajeczka. Ryzyko bezpłodności u otyłych mężczyzn jest podwyższone o 25 proc. 8/10 Zwyrodnienia stawów Choroby zwyrodnieniowe obciążonych nadwagą stawów, takich jak stawy kolanowe, są bardzo powszechnym powikłaniem otyłości i nadwagi. Zbyt silny nacisk na stawy prowadzi do uszkodzenia błony wyściełającej stawy. Przeciążone stawy kręgosłupa są przyczyną bólu w jego lędźwiowym odcinku. Inną choroba stawów, powszechnie występująca u osób otyłych, jest dna moczanowa, czyli gromadzenie się ostrych kryształków w stawach. Przed laty chorobę tę nazywano chorobą bogaczy, którzy nie stronili od tłustego jedzenia i nadużywania alkoholu. 9/10 Choroby nowotworowe Coraz częściej mówi się o tym, że otyłość jest jednym z czynników ryzyka chorób nowotworowych. Dowiedziono, że u otyłych kobiet rośnie prawdopodobieństwo zachorowania na raka trzonu macicy, sutka, pęcherzyka żółciowego oraz jelita grubego. U mężczyzn otyłych częściej występują nowotwory prostaty i jelita grubego. U wszystkich otyłych istnieje też wyższe ryzyko raka trzustki i wątroby. 10/10 Zaburzenia psychiczne Często się mówi, że osoby otyłe są przyjazne i życzliwe, wesołe. To jednak niekiedy maska, pod którą ukrywają kompleksy i samotność. Osoby otyłe często cierpią na kompulsywne objadanie się, przez co pogłębiają swoją nadwagę. Otyłość jest niekorzystnie postrzegana. Ludzie ci trudniej znajdują partnerów, pracę. Poza tym otyłość spowalnia pracę mózgu. Jak twierdzą niektórzy uczeni, może ona mieć związek z rozwojem choroby Parkinsona oraz choroby Alzheimera. otyłość skutki otyłości otyłość brzuszna nadwaga i otyłość otyłość i nadwaga Potrzebujesz porady? Umów e-wizytę 459 lekarzy teraz online Dlaczego musisz schudnąć? Oto choroby, które biorą się z otyłości Niektórzy próbują obrócić w żart swoją nadwagę czy też otyłość mówiąc na przykład, że mają oponkę zamiast brzucha. Jednak jeśli dowiedzą się, jakie choroby im... Joanna Murawska Otyłość powoli wyniszcza cały organizm. Lekarz wyjaśnia, jakie są skutki Na śniadanie dwa rogaliki maślane, na obiad fast food, w międzyczasie słona przekąska z napojem gazowanym, do tego obfita kolacja, brak ruchu i… jesteśmy na... Dr n. med. Paweł Rajewski Uzależnienie od cukru to mit. Naukowcy inaczej tłumaczą epidemię otyłości Wiele osób sądzi, że ​​cukier daje kopa, ma właściwości pobudzające, a na dłuższą metę – uzależniające. Wielu naukowców uważa jednak, że za tym zjawiskiem stoją... Die Welt Za obżarstwo zapłacił utratą korony i życia. Korybut Wiśniowiecki zmagał się nie tylko z otyłością Michał Korybut Wiśniowiecki na tron polski zasiadł jako niespełna 30-latek. Nigdy nie grzeszył umiarkowaniem w jedzeniu i piciu, a wystawne życie dworskie tym... Paulina Wójtowicz Cukrzyca typu 2 nie musi zależeć od otyłości. Ważny jest inny czynnik Cukrzyca typu 2 nie musi być spowodowana otyłością. Może ją wywoływać zbyt duża ilość tkanki tłuszczowej, nawet u osób niemających nadwagi. Remisja cukrzycy typu... Plastikowe butelki mogą przyczyniać się do otyłości? Zaskakujące wyniki badań Nowe badania sugerują, że chemikalia w plastikowych przedmiotach gospodarstwa domowego, takich jak butelki po napojach, kubki po jogurtach i torebki do mrożenia,... Joanna Murawska Lek na otyłość? Obiecujące wyniki badań Otyłość jest jedną z najpowszechniejszych chorób cywilizacyjnych. Naukowcy od lat pracują nad lekami, które mogłyby zaradzić temu problemowi i ochronić miliony... PAP Pandemia otyłości Doniesienia dotyczące chorób związanych z nadmierną masą ciała i jak i trudny przebieg COVID-19 u pacjentów z otyłością, zwiększyły zainteresowanie dostępnymi... Endoskopowe zmniejszanie żołądka (ESG) Overstitch - na czym polega ta metoda walki z otyłością? Wyraźna otyłość może prowadzić do pojawienia się wielu zdrowotnych powikłań. Jest to stan, w którym organizm jest podatny na choroby: nowotworowe, układu... Mateusz Bugalski Czy gen otyłości istnieje? Dlaczego nadwaga jest "rodzinna"? Czy zastanawiałeś się kiedyś, dlaczego zmorą twojej rodziny są nadmiarowe kilogramy, podczas gdy wszyscy w rodzinie przyjaciela wydają się być szczupli? A może... Michał Wrzosek

otyłość brzuszna u szczupłej osoby